دانلود رایاگان کتاب الکترونیکی پیام های گاندی

کتاب فلسفی,کتاب فلسفی ممنوعه,کتاب فلسفی دنیای سوفی,کتاب فلسفی خوب,کتاب فلسفی Pdf,کتاب فلسفی ابن سینا,کتاب فلسفی د.س,کتاب فلسفی معروف

گاندی را همه‌ی ما دوست داریم. تا حدودی به خاطر مخالفت پنهان و به حقی که ایرانیان با استعمار انگلیس دارند، و نقشی که گاندی در مبارزه با ایشان ایفا کرد، و تا حدی برای این که آرامش و صلحجو بودن‌اش را و حتا شکل ظاهری‌اش را می‌پسندیم. گاندی در نگاه اول به یکی از قدیسان جهان باستان شباهت دارد که با همان لباس از صفحه‌های قدیمی تاریخ بیرون پریده باشد. در قرن بیستم، گاندی رهبر یکی از بزرگترین ملتهای دنیا برای دستیابی به استقلال بود، و اغراق نیست اگر بگوییم کشورِ مدرن هند تا حدود زیادی آفریده‌ی اوست.
اما من بیش از آن که پیروزمندی‌اش در برابر استعمار پیر انگلیس، یا ظاهرِ قدیس‌مآبانه‌اش را در نظر داشته باشم، شیوه‌ی برخوردش با سیاست را و درایتی که برای پرهیز از خونریزی داشت را بزرگ می‌دارم. با این وجود، درباره‌ی گاندی هم مانند هرکس دیگری، بر این باورم که باید مبانی نظری و پیامدهای عملی آرای وی نقد شوند، تا ستایشی و پذیرشی که هست از صافی عقل و خرد بگذرد و با افزوده‌هایی ناخودآگاه و افسانه‌آمیز آغشته نشده باشد . آنچه که از ابتدای کار در سلوک گاندی به نظرم بحث برانگیز می رسید ، تاکید افراطی او بر عدم خشونت است . چنین تاکیدی در سالهای اخیر در میان فعالان مدنی ایران نیز باب شده بود و در شرایطی که یکی از طرفهای درگیر در کشمکشی سیاسی به خشونتهای بی سابقه ای دست می یازید ، راهبرد عدم خشونت داروی درد مردم پنداشته می شد . بنا به تجربه ی تاریخی کشورهایی مانند شوروی و چین ، این نکته محل پرسش است که کارآیی و کامیابی این راهبرد در موقعیتهای که نظام سیاسی خشن و سرکوبی حاکم باشد ، چقدر است ؟

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *